Afgelopen zaterdagmiddag vond mijn babyshower plaats. Ontzettend leuk en lief met allemaal lieve mensen die dichtbij mij staan. Alleen een babyshower is natuurlijk vrijwel altijd een verrassing, dus dat betekent dat ik mijn zoontje van twee niet kon inlichten. En hij houdt niet van veel mensen, veel aandacht en herrie….

Ik had afgelopen zaterdagmiddag met mijn jongste zusje afgesproken om naar een kerstmarkt te gaan met de kinderen. Rond 15 uur stapte zij met haar twee kinderen gezellig binnen en begonnen mijn nichtje en zoontje direct lekker te spelen. Toen ik drinken in ging schenken voor mijn zusje, keek ik naar buiten en zag ik een hele rij mensen mijn voortuin inlopen en vlak daarna ging de deurbel. 

Ik begreep natuurlijk direct dat dit dan voor mijn babyshower zou zijn. Erg leuk, maar Tom… Hoe zou hij reageren. Ik zei nog snel tegen hem dat er nu heel veel mensen voor de deur staan en er een feestje zou zijn bij ons thuis. 

(Ik merk aan hem dat hij rustiger is wanneer aan hem zoveel mogelijk uitgelegd wordt. Vooral wanneer het een activiteit/gebeurtenis is waar veel mensen bij zijn.) 

Tom en ik deden samen de deur open en iedereen kwam rustig binnen. Gelukkig kennen zij mijn zoontje natuurlijk al langer dan vandaag en weten ze dat ze hem, en mij vervolgens ook, geen plezier doen door hard: “Surprise “te gaan roepen. Doe je dit wel, gaat Tom gillen en om zich heen slaan uit frustratie. Dus dit deel ging gelukkig goed en verliep gezellig.

De babyshower was heel relaxed met heerlijke hapjes en gezellig kletsen. De kleine meid, Tom en ik zijn flink verwend met allemaal leuke cadeautjes. 

Tom bleef vooral rond mij spelen en wilde soms op schoot. Even veiligheid zoeken in de drukte. Totdat hij opeens hard begon te gillen en autootjes in het rond gooide. Wat er precies aan vooraf ging miste ik, maar ik ging na een paar minuten, wat voelt als veel langer, even met hem naar boven. Uit de situatie en rustig naar zijn kamer. Daar zei hij: “Mama, veel mensen. Herrie!” Knap dat hij dit zo goed kon aangeven. Ik praatte even met Tom en legde duidelijk uit wat er allemaal gebeurde en noemde alle mensen op die aanwezig waren. Daarna keerden we weer terug in de kamer en was Tom weer rustig. Later werd hij nog een keer boos omdat een ander met speelgoed van hem speelde, maar dit is ook iets wat hij nog een beetje mag leren. Zijn speelgoed delen. 

Ondanks dat ik Tom niet kon voorbereiden, vind ik dat hij het heel goed gedaan heeft. Natuurlijk kan ik niet alles voorkomen qua driftbuien en frustratie maar dingen uitleggen aan hem scheelt al heel veel boosheid en onbegrip. Tegelijkertijd is hij ook gewoon een peuter met een sterke eigen wil, dus boze buien horen er wel degelijk bij. Ik ben trots op mijn lieve mannetje die met zijn twee jaar al veel kan aangeven over wat er in hem omgaat. 

Licht jij je kind(eren) in wanneer er een activiteit is met veel mensen of geluiden? Hoe reageren zij hierop?

Chat openen
Hai!

Heb je een vraag over één van de diensten die ik aanbied of wil je een healing of cursus boeken, stuur mij dan een berichtje.

Liefs,
Laura